50 χρόνια “Rocky”: Όταν το μεγαλύτερο κινηματογραφικό αουτσάιντερ κατέκτησε το Χόλιγουντ

Απόδοση στα ελληνικά: Καλλιόπη Αλέτρα

Αν θέλει κανείς να μάθει πώς ο Σιλβέστερ Σταλόνε κατάφερε να μετατρέψει το Rocky σε μία από τις πιο εμβληματικές ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου, το I Play Rocky έρχεται να αποκαλύψει όσα συνέβησαν πίσω από τις κάμερες. Η νέα ταινία του Πίτερ Φαρέλι έκανε πρεμιέρα στις αμερικανικές αίθουσες στις 20 Νοεμβρίου, μία μόλις ημέρα πριν από τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την πρώτη προβολή της αρχικής ταινίας.

Η ιστορία της παραγωγής περιλαμβάνει αρκετές από τις καθοριστικές στιγμές που διαμόρφωσαν τον μύθο του Rocky: από τη συγγραφή του σεναρίου μέσα σε λίγες ημέρες μέχρι την άρνηση του Σταλόνε να παραχωρήσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάποιον πιο αναγνωρίσιμο ηθοποιό, παρά τις πιέσεις του στούντιο, με τα ονόματα που είχαν εξεταστεί να περιλαμβάνουν εκείνα των Μπαρτ Ρέινολντς, Ράιαν Ο’Νιλ και Κλιντ Ίστγουντ. Ο Σταλόνε επέμεινε να ενσαρκώσει ο ίδιος τον Ρόκι Μπαλμπόα, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε ότι θα έπρεπε να απορρίψει ιδιαίτερα δελεαστικές οικονομικές προτάσεις. Στα γυρίσματα, μάλιστα, η αφοσίωσή του στον ρόλο είχε και το ανάλογο τίμημα, καθώς η περίφημη σκηνή όπου χτυπά τα κομμάτια κρέατος στο ψυγείο του άφησε ματωμένες γροθιές και τραυματισμένες αρθρώσεις. Όλες αυτές οι λεπτομέρειες αναβιώνουν στη νέα βιογραφική ταινία, η οποία εστιάζει στη δύσκολη διαδρομή μέχρι την ολοκλήρωση του φιλμ.

Υπάρχει, ωστόσο, ένα εξίσου συναρπαστικό κεφάλαιο στην ιστορία του Rocky που μένει εκτός της κινηματογραφικής αφήγησης: όσα ακολούθησαν την πρεμιέρα του στη Νέα Υόρκη, στις 21 Νοεμβρίου του 1976. Για μια παραγωγή χωρίς μεγάλα ονόματα στο καστ – με μοναδική εξαίρεση τον Μπέρτζες Μέρεντιθ – και με προϋπολογισμό μόλις ενός εκατομμυρίου δολαρίων, οι πιθανότητες εμπορικής επιτυχίας έμοιαζαν εξαρχής περιορισμένες. Κι όμως, το Rocky εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία της χρονιάς, κατακτώντας το κοινό με έναν τρόπο που θύμιζε περισσότερο πραγματικό αγώνα πυγμαχίας παρά κινηματογραφική προβολή. Οι θεατές παρακολουθούσαν την ταινία με ενθουσιασμό, ζητωκραυγάζοντας σαν να βρίσκονταν στις κερκίδες ενός γηπέδου. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό: 225 εκατομμύρια δολάρια σε παγκόσμιες εισπράξεις, ποσό που σε σημερινή αξία ξεπερνά τα 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια.

Διαβάστε   Ο συντηρητισμός της ιστορικότητας του Φεστιβάλ των Καννών και η διαμάχη με το NETFLIX

Η επιτυχία, όμως, δεν σταμάτησε στο box office. Η πραγματική δικαίωση ήρθε τη βραδιά της 49ης τελετής απονομής των Όσκαρ, όταν το Rocky κατάφερε να επικρατήσει απέναντι σε ταινίες όπως τα Network, Taxi Driver, All the President’s Men και Bound for Glory, κερδίζοντας το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Η ταινία απέσπασε επίσης το βραβείο Σκηνοθεσίας για τον Τζον Τζ. Άβιλντσεν, επισφραγίζοντας την απρόσμενη πορεία της από μια χαμηλού προϋπολογισμού παραγωγή σε ένα από τα σημαντικότερα κινηματογραφικά φαινόμενα της δεκαετίας.

Ο Σταλόνε, παρά τις δύο υποψηφιότητές του για ερμηνεία και σενάριο, δεν κατάφερε να φύγει με κάποιο αγαλματίδιο, όπως συνέβη και με τους τρεις συμπρωταγωνιστές του που είχαν επίσης προταθεί: την Τάλια Σάιρ, τον Μέρεντιθ και τον Μπαρτ Γιανγκ. Παρ’ όλα αυτά, εξασφάλισε μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της βραδιάς. Την ώρα που παρουσίαζε ένα βραβείο, ο θρυλικός πυγμάχος Μοχάμεντ Άλι εμφανίστηκε ξαφνικά στη σκηνή και αντάλλαξε με τον Σταλόνε μερικές χιουμοριστικές, προσποιητές γροθιές, σε μια απρόσμενη συνάντηση που έμεινε στην ιστορία της τελετής.