«Η γρίπη»: πως το κορεάτικο σινεμά φτιάχνει σενάρια για το μέλλον της ανθρωπότητας στην εποχή του κορονοϊού…

Γράφει ο Νίκος Αλέτρας-Αρτινός

Αρχίζει με ένα απλό βήχα. Τελειώνει με οδοφράγματα, όπλα και με τον πόλεμο να είναι η μόνη πιθανότητα. Στο ενδιάμεσο οι ήρωες αντιμετωπίζουν κάτι χειρότερο: έναν ιό γρίπης, κάτι σαν τον κορονοϊό, δηλαδή. Ένας απλός ιός αποδεικνύεται ένα ανίκητο και φρικτό τέρας.

Μια ταινία καταστροφής που γυρίστηκε στη Νότια Κορέα το 2013, αποτέλεσε μια πολύ διαφορετική πρόταση από ανάλογες δυτικές ταινίες (Perfect Sense, Contagion, 28 Days Later). Σε μια περιοχή ζεστή και υγρή κατά την μεγαλύτερη διάρκεια του χρόνου, με σημεία όπου οι άνθρωποι, τα γουρούνια και τα κοτόπουλα ζουν δίπλα σε αστραφτερές υπερσύγχρονες πόλεις, οι συνθήκες είναι ιδανικές για οποιαδήποτε μεγάλη εστία ασθένειας. Το κορεάτικο σινεμά με τη γρίπη, δίνει μια εικόνα του μέλλοντος που ίσως και να το ζούμε σήμερα. Επιπλέον, παρόλο που οι κινηματογραφιστές της Νότιας Κορέας αξιοποιούν τις χολιγουντιανές ειδολογικές συμβάσεις, δεν ασχολούνται με τις ανοησίες που παράγει το Χόλιγουντ. Στη γρίπη υπάρχουν μελόδραμα και αβάσταχτες συναισθηματικές στιγμές, αλλά η επιστήμη είναι (ως επί το πλείστον) ισχυρή, τα πρωτόκολλα ρεαλιστικά, η βαρβαρότητα του σεναρίου είναι σοκαριστική, δεδομένων των στιγμών που μας αναγκάζει να ζήσουμε σήμερα ο κορονοϊός.

Η επιδημία και η φρίκη ξεκινά – ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται – σε ένα κοντέινερ γεμάτο νεκρούς παράνομους μετανάστες, το τέλειο έδαφος αναπαραγωγής ασθενειών (μια άποψη που εναρμονίζεται με το διαχρονικά ξενοφοβικό πλαίσιο που χαρακτηρίζει στην πλειοψηφία τους τις ανθρώπινες κοινωνίες) . Ένας από τους λαθρέμπορους παρουσιάζει πρώτος τα συμπτώματα της γρίπης καθώς κυκλοφορεί στους δρόμους της Σεούλ. Υπάρχει επίσης ένας επιζών, μπερδεμένος, άρρωστος, ανίκανος να επικοινωνήσει αφού δεν μιλάει τη γλώσσα, χάνεται μέσα στην πόλη. Μέσω των σούπερ μάρκετ, των  τραίνων, των σχολείων, ο ιός εξαπλώνεται. Πριν ακόμα αντιληφθεί κανείς την πλήρη έκταση του κινδύνου, οι άνθρωποι καταρρέουν στους δρόμους. Ο ιός σκοτώνει μέσα σε 36 ώρες από την μόλυνση. Ολόκληρο το προάστιο του Bundang τίθεται σε καραντίνα από την κυβέρνηση σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να σταματήσει την εξάπλωση του ιού. Ο πυροσβέστης Kang Ji-Koo (Jang Hyuk) είναι ένας από αυτούς που βρίσκονται σε καραντίνα. Η γιατρός Kim In-Hae (Soo-Ae) είναι μία από τους πρώτους που ανταποκρίθηκαν στην μάχη κατά του ιού. Η υπόθεση γίνεται ακόμη πιο προσωπική όταν υποψιάζεται ότι η ίδια η κόρη της μπορεί να έχει μολυνθεί από τον ιό. Ο Kang Ji-Koo και η Kim In-Hae συνεργάζονται σε έναν αγώνα ενάντια στον χρόνο για να βρουν την θεραπεία.

Διαβάστε   Το παιγνίδι της Μόλι: όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει...

Τόσο σε αφηγηματικό όσο και σε συναισθηματικό επίπεδο, όλα σε αυτήν την ταινία εξαρτώνται από την μικρή Park, ο οποία ήταν μόλις πέντε ετών κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Η μικρή Park κερδίζει εύκολα το κοινό. Καθώς ο κόσμος γύρω της οδηγείται στο χάος, αυτή είναι χαμένη, ευάλωτη, αλλά και ποιος δεν είναι έτσι σε τέτοιες συνθήκες; H Park στηρίζει την ιστορία, παρέχοντας στους θεατές ένα σημείο εστίασης καθώς η κλίμακα της καταστροφής κατακλύζει τους ενήλικες πρωταγωνιστές. Η παρουσία της, και η απελπισμένη προσπάθειά της μητέρας της να την προστατεύσει, δίνουν στα γεγονότα μια συγκεκριμένη αντίληψη, καθώς οι θεατές βυθίζονται σε έναν κόσμο γεμάτο οργή, αγωνία, τρόμο και φρίκη.

Έχοντας ως σημείο αναφοράς τον κορονοϊό και όλα όσα συμβαίνουν στον πλανήτη μας αυτές τις μέρες, η κορεάτικη γρίπη μπορεί να μας φανεί πολύ οικεία. Ο σκηνοθέτης Sung-su Kim φτιάχνει μια συναρπαστική ταινία φρίκης γεμάτη δράση και σασπένς, καταφέρνοντας όμως, να μας κάνει να εκπλαγούμε με τους χαρακτήρες και όλα αυτά που κουβαλούν μαζί τους. Η κλειστοφοβική ατμόσφαιρα είναι διάχυτη καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας, ακόμα και όταν το σκηνικό είναι οι ανοιχτοί εκτεθειμένοι χώροι της πόλης.  Το γκρι και το κίτρινο κυριαρχούν στην παλέτα των χρωμάτων παραπέμποντας στις αποχρώσεις της σάπιας σάρκας, αν και το ενδιαφέρον του σκηνοθέτη επικεντρώνεται στην υπαρξιακή φρίκη, στη συνειδητοποίηση της επικείμενης καταστροφής και ποια μπορεί να είναι η θέση μας απέναντι στον αφανισμό της ανθρώπινης κοινωνίας. Στο φινάλε της ταινίας, οι προβληματισμοί αποκτούν μια έντονα πολιτική χροιά που αφορά όχι μόνο τη θέση του ανθρώπου μέσα στην κοινωνία αλλά και τις θέσεις των διαφόρων κοινωνιών στην αρένα της γεωπολιτικής επιβίωσης, με αφορμή μια πανδημία. Και το πιο σημαντικό (και πιο σοκαριστικό): πόσο μακριά από ένα τέτοιο σενάριο που παρουσιάζει η γρίπη, μπορεί να βρίσκεται σήμερα η ανθρωπότητα;

Διαβάστε   Το «χυμαδιό» σαν φιλοσοφία και στάση ζωής...

 

 

Η Γρίπη (The Flu, 2013)

Σκηνοθεσία: Kim Sung-Su

Ηθοποιοί: Jang Hyuk, Soo-Ae, Park Min-Ha

Διάρκεια: 121΄