Το ντοκιμαντέρ Κιμ Νόβακ: Δεσμώτρια του ιλίγγου (Kim Novak’s Vertigo), που έκανε την ελληνική του πρεμιέρα στο πλαίσιο του 28ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης στην κατηγορία Ειδικές Προβολές (ενώ προβλήθηκε και στη Μπιενάλε του 2025 στο τμήμα Εκτός Διαγωνιστικού), αποτελεί ένα οικείο πορτρέτο μιας έντονα ανεξάρτητης σταρ του Χόλιγουντ που άφησε τα πάντα πίσω της για να ζήσει τη ζωή με τους δικούς της όρους, αποκαλύπτοντας ένα συγκλονιστικό ταξίδι τέχνης, ταυτότητας και αυθεντικότητας στη σκιά ενός από τους πιο εμβληματικούς ρόλους στην ιστορία του κινηματογράφου.
Λίγα λόγια για το ντοκιμαντέρ
Ένα λυρικό πορτρέτο για την Κιμ Νόβακ, την ηθοποιό που αποτέλεσε ένα από τα διαχρονικά αινίγματα του Χόλιγουντ. Μια σταρ που, στο αποκορύφωμα της φήμης της, γύρισε την πλάτη στα φώτα της δημοσιότητας για να αφιερωθεί σε μια ζωή αυτοέκφρασης και αυθεντικότητας. Συνδυάζοντας σπάνιο αρχειακό υλικό, που περιλαμβάνει προσωπικές σκέψεις της Νόβακ και συναισθηματικά μεστές στιγμές από τη μοναχική ζωή της στο Όρεγκον, η ταινία ανατρέχει στην ιδιαίτερη πορεία της – από κινηματογραφικό είδωλο στα μέσα του 20ού αιώνα σε μια καλλιτέχνιδα με έντονη ιδιωτικότητα. Ενώ ο ρόλος της στην ταινία Δεσμώτης του ιλίγγου του Άλφρεντ Χίτσκοκ παραμένει ο πιο εμβληματικός, το ντοκιμαντέρ διερευνά πώς αυτή η ερμηνεία – και η διττότητα που αποτύπωσε– αντικατοπτρίζει την έντονη διάσταση μεταξύ εικόνας και ταυτότητας, που διαμόρφωσε τη ζωή της. Μια ιστορία για την αντίσταση, τον επαναπροσδιορισμό και την ήρεμη δύναμη μιας γυναίκας που εγκατέλειψε τη διασημότητα, για να παραμείνει αληθινή.
‘Οπως αναφέρει ο σκηνοθέτης Αλεξάντρ Ο. Φιλίπ, “Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, είμαι παθιασμένος με το Vertigo, την αγαπημένη μου ταινία όλων των εποχών. Όταν ήμουν παιδί στην Ελβετία, έβλεπα ταινίες περιτριγυρισμένος από ταπετσαρία από δαμάσκο, σχεδόν πανομοιότυπη με αυτή στο σπίτι του Ernie, όπου κάνει την είσοδό της η Judy (στο ρόλο της Madeleine). Η πρώτη μου ανάμνηση από τον κινηματογράφο είναι η Kim Novak να περπατά προς το μέρος μου με το μαύρο και πράσινο σατέν φόρεμά της. Αυτή η εικόνα – ταπετσαρία πάνω σε ταπετσαρία – χαράχτηκε στο μυαλό μου και με έκανε να ερωτευτώ απεγνωσμένα τις ταινίες. Χρόνια αργότερα, χάρη στη μακροχρόνια φίλη και μάνατζερ της Kim Novak, Sue Cameron, γνώρισα την Kim προσωπικά και εκείνη η παλιά εμμονή απέκτησε νέο νόημα. Δύο εβδομάδες αργότερα, ξεκινήσαμε τα γυρίσματα.
Αυτή η ταινία αφορά μια ζωή που ολοκληρώνει τον κύκλο της – μια ιστορία που περιστρέφεται αθόρυβα γύρω από το Vertigo για δεκαετίες. Χωρίς να είναι απλώς σαν ένα ακόμη συμβατικό ντοκιμαντέρ… το Kim Novak’s Vertigo είναι ένα βαθιά προσωπικό έργο – μια κινηματογραφική σεάνς στην οποία παραμένει το πνεύμα του Hitchcock. Υιοθετώντας μια σπειροειδή δομή, ξεδιπλώνεται σαν φύλλο φτέρης – ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, τη Τζούντι και τη Μαντλέν, την Κιμ και την “Κιμ Νόβακ”. Η συνεργασία με την Kim σήμαινε την είσοδο σε έναν χώρο ακραίας ειλικρίνειας. Η φωνή της – ανεπιτήδευτη, σοφή, αστεία, προκλητική – μας οδηγεί στη σοφίτα της ζωής της: παλιά κοστούμια, σενάρια με σημάδια από καπνό, πρώιμα τραύματα και φαντάσματα του Χόλιγουντ που αντέχουν στον χρόνο. Αυτό που ανακάλυψα, και ελπίζω να συνειδητοποιήσει και το κοινό, είναι ότι η Kim είναι πολύ περισσότερα από μια σταρ του κινηματογράφου. Είναι ζωγράφος, ποιήτρια, μαχήτρια… δεκαετίες μπροστά από την εποχή της. Από πολλές απόψεις, ήταν πάντα η Τζούντι: αναδιαμορφωμένη, με νέο όνομα, λαχταρώντας να την δουν για αυτό που πραγματικά είναι. Η αγάπη μου για τον Hitchcock με οδήγησε εδώ, αλλά ήταν η Kim που έκανε το ταξίδι μεταμορφωτικό. Μου έμαθε τι σημαίνει – και τι κόστος έχει – να μένεις πιστός στον εαυτό σου, να διεκδικείς τη δική σου ιστορία όταν ο κόσμος επιμένει να την αφηγείται για σένα”.
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά την Πέμπτη 12 Μαρτίου στο Ολύμπιον, ενώ η δεύτερη προβολή της θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 13 Μαρτίου στις 16:00 στην αίθουσα Παύλος Ζάννας.