“Τα θραύσματα μιας γυναίκας”: το λιγότερο είναι περισσότερο!..

Γράφει ο Νίκος Αλέτρας-Αρτινός

Η ταινία σκιαγραφεί μια διαλυμένη και κατακερματισμένη γυναίκα, ύστερα από ένα τραυματικό γεγονός, καθώς η ίδια προσπαθεί να «μαζέψει τα κομμάτια της».  Η ταινία επίσης απεικονίζει την μητρότητα, τις οικογενειακές και ρομαντικές σχέσεις, το εργασιακό περιβάλλον και ορισμένες πραγματικά δύσκολες αποφάσεις, όπως η επιλογή του τοκετού στο σπίτι. Η ταινία του Kornél Mundruczó ανήκει στο πεδίο του ανεξάρτητου κινηματογράφου, όχι τόσο για τον τρόπο χρηματοδότησης, όσο για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ο σκηνοθέτης: ανεξάρτητα και καινοτόμα, προσφέροντας εικόνες ενοχλητικής ομορφιάς σε τέτοιο βαθμό, ώστε ο θεατής να έχει τα ίδια συναισθήματα που γεννά μια σπουδαία ταινία τρόμου.

Ένα νεαρό ζευγάρι ετοιμάζεται να καλωσορίσει την πρώτη του κόρη. Παρά την αντίθεση της οικογένειας, πρόκειται να γιορτάσουν τη γέννηση του κοριτσιού στο σπίτι, με τη βοήθεια μιας μαίας παίρνοντας – ταυτόχρονα – μέτρα, ώστε να τελειώσουν όλα με ασφάλεια. Αλλά τα πράγματα δεν πάνε όπως αναμενόταν και η κατάσταση καταλήγει σε τραγωδία. Στις ημέρες, τις εβδομάδες και τους μήνες που ακολουθούν, παρακολουθούμε το ζευγάρι, καθώς αντιμετωπίζει τη θλίψη και την απώλεια, την τραγωδία και τη μοναξιά. Την ανάγκη να προχωρήσουν και την αδυναμία να το κάνουν, καθώς δεν μπορούν να αφήσουν πίσω τους το τραγικό συμβάν.

Τα θραύσματα μιας γυναίκας είναι μια οσκαρική ταινία (παραγωγή του Netflix) που βασίζεται στις ερμηνείες των ηθοποιών για να εντυπωσιάσει αλλά και να σοκάρει. Δεν ξέρω αν η Vanessa Kirby τα καταφέρει καθώς απέναντί της θα έχει ονόματα όπως η Viola Davis (Η Θρυλική Μα Ρέινι) και Frances McDormand (Nomadland). Προσεγγίζει τον χαρακτήρα που υποδύεται με μια τρομαχτική ηρεμία και ψυχραιμία, περιγράφοντας την ψυχική της «εύθραυστη» κατάσταση, μόνο με το βλέμμα της. Η ασφαλής προσέγγιση θα ήταν να καταφύγει στην υπερβολή, αλλά κάνει ακριβώς το αντίθετο. Στην περίπτωση της Kirby, το λιγότερο είναι περισσότερο. Και οι ερμηνείες των υπολοίπων ηθοποιών δεν πάνε πίσω. Τόσο η Ellen Burstyn (στον ρόλο της μητέρας), όσο και ο Shia LaBeouf (στον ρόλο του συζύγου) κάνουν εξαιρετική δουλειά, δίνοντας τελικά στην ταινία, τον χαρακτηρισμό «ταινία ηθοποιών και χαρακτήρων».

Διαβάστε   Μονομαχία στον Κόκκινο Ήλιο

Στο ξεκίνημά της, η ταινία προσφέρει μία από τις πιο τρομακτικές κινηματογραφικές σεκάνς  της χρονιάς. Η συγκεκριμένη ημίωρη σεκάνς, είναι ένα αριστούργημα, ένα κομψοτέχνημα έντασης και σασπένς. Όμως, από κει και μετά η ταινία αρχίζει να αποξενώνεται από την ιστορία και τους χαρακτήρες της. Το σενάριο γίνεται αδύναμο και δειλό. Είναι αποστασιοποιημένο, με σκηνές οι οποίες δεν προσφέρουν ουσιαστικά τίποτα στη δραματουργία της ιστορίας. Αντιθέτως αφαιρεί συναισθήματα και ευκαιρίες ταύτισης και επαφής με τους θεατές, οι οποίοι σταδιακά αισθάνονται μια παγωμάρα και μια απομάκρυνση. Προσέξτε, όμως: η ταινία είναι καλή! Μη νομίζετε το αντίθετο. Πιστεύω όμως, πως αν της αφαιρούνταν (τουλάχιστον) 15 λεπτά, θα μπορούσαμε ίσως να μιλάμε για την καλύτερη ταινία της χρονιάς.

 

Τα θραύσματα μιας γυναίκας (Pieces of a Woman, 2020)

Σκηνοθεσία: Kornél Mundruczó

Ηθοποιοί: Vanessa Kirby, Shia LaBeouf, Ellen Burstyn

Διάρκεια: 126′

Η ταινία είναι διαθέσιμη για streaming από το Netflix