Pursued

Στην επικράτεια του Νέου Μεξικό στο γύρισμα του αιώνα, ένας καλοφτιαγμένος άντρας με «βαριεστημένο» βλέμμα ονόματι Τζεμπ Ραντ (Ρόμπερτ Μίτσαμ) καταδιώκεται σε ένα ερημωμένο σκηνικό από ενόπλους. Επιστρέφει στην καλύβα όπου «ανακαλύφθηκε» κάποτε ως μικρό ορφανό αγόρι και προετοιμάζεται για μια αναμέτρηση μέχρι τέλους με τους διώκτες του. Τα βουνά που περιβάλλουν την καλύβα είναι βουτηγμένα στις σκιές, και υψώνονται πάνω από τις μικροσκοπικές ανθρώπινες φιγούρες που σεργιανούν στη ρίζα τους, όπως οι ουρανοξύστες. Καθώς ο Τζεμπ περιμένει τους διώκτες του, μαστίζεται από εφιάλτες σχετικά με χτυπήματα από μπότες σε ξύλινα πατώματα – μπότες με σπιρούνια – αλλά δεν μπορεί να βγάλει άκρη με τα παράξενα οράματα που τον κατακλύζουν…
Καλώς ήρθατε στον κόσμο του Pursued (1947), του Ραούλ Γουόλς. Είναι ένα ονειρικό φιλμ για έναν άνθρωπο με στοιχειωμένο παρελθόν. Ο Μίτσαμ αφηγείται την υπόθεση και ηχεί σαν κάποιον που ξέρει ότι είναι «καταδικασμένος». («Πάντα έχω την αίσθηση ότι κάτι βρίσκεται διαρκώς στο κατόπι μου, με ακολουθεί, με κυνηγάει», λέει ο ήρωας.)
Το Pursued είναι γουέστερν, δεν είναι φιλμ νουάρ, έχει όμως όλα τα χαρακτηριστικά του νουάρ, όπως την εκπληκτική μαυρόασπρη φωτογραφία από τον μεγάλο James Wong Howe, πληθώρα φροϋδικών σχέσεων, αμαρτίες του παρελθόντος που επιστρέφουν για να στοιχειώσουν το παρόν, έναν άνθρωπο στο τρέξιμο, σε «καταδίωξη», άφθονους απαίσιους χαρακτήρες που ανεβάζουν τη «θερμοκρασία» του φιλμ, και μια ιστορία ως επί το πλείστον ειπωμένη σε φλασμπάκ. Μπορεί το Pursued να έχει αίσιο τέλος, αλλά αυτό δεν εμποδίζει την ημι-αιμομικτική αγάπη του Τζεμπ και της Θορ (Τερέζα Ράιτ) από το να έχει το άρωμα και την ποιότητα ενός «καταδικασμένου» έρωτα.
Αυτή η νουάρ αίσθηση της «μοίρας» διαποτίζει ολάκερη την ταινία. Έτσι, πολλές σκηνές λαμβάνουν χώρα τη νύχτα ή σε εσωτερικούς χώρους – σε σαλούν πνιγμένα σε καπνούς και σε καζίνο – συνεισφέροντας στην ταινία μια ισχυρή αίσθηση κλειστοφοβίας. Και το γεγονός ότι Τζεμπ είναι ένας βετεράνος του πολέμου που μαστίζεται από εφιάλτες, του δίνει περισσότερα κοινά με τους πρωταγωνιστές του μεταπολεμικού νουάρ παρά με τους μετεμφυλιακούς ή άλλους βετεράνους της Δύσης.

Σχετικά Θέματα

Διαβάστε   Η επιτυχία της …αποτυχίας: το σινεμά σε δυισμό